NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
DZIESIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Zapraszam, panowie.
To mój przyjaciel z Belgii, Jean-Pierre Berger.
To Jego Książęca Wysokość, książę Abdullah.
- Miło mi. - Nawzajem.
- Szejk Al-Sahlawi. - Pokój z tobą.
- Szejk Al-Bishi. - Pokój z tobą.
Witam.
Nazywamy to podwójną technologią.
Zaprojektowane z pomocą Sił Powietrznych USA.
Te systemy uzbrojenia są stworzone z myślą o wszystkich śmigłowcach bojowych.
Pasują nawet do starszych modeli, którymi dysponujecie.
Victor mówił wcześniej o 15 milionach.
To za dużo.
Umówiliśmy się na 12.
Rozumiem, ale nie było mowy o opłacie za instalację.
Nasz zespół ekspertów będzie nadzorował całą operację na miejscu.
Chętnie wynagrodzę panom
dodatkowe koszty administracyjne.
To powinno pokryć koszty podróży.
Kiedy możecie dostarczyć?
Pierwszy ładunek może być gotowy do transportu za dwa tygodnie.
To mój nowy adres e-mail. Specjalnie dla pana.
W razie jakichkolwiek pytań lub obaw proszę pisać.
- Dziękuję. - Książę.
Dziękuję, Victorze.
Mówiłem, że podbiję do 15.
Dobra robota. Dobrze cię wyszkoliłem.
- Kiedy masz samolot? Chcę to uczcić. - Nie mogę.
Mamy apartament na całą noc. Szampan i cała reszta.
Naprawdę muszę iść.
Victor...
Co jest? Dobrze nam poszło.
Nie teraz.
Czas minął.
Wybacz.
Pan Berger? Policja federalna.
Mamy nakaz aresztowania w związku z podejrzeniem korupcji.
Wszystko, co pan powie, może zostać użyte...
Alex De Roose?
To musi się skończyć.
Gdy usłyszałem, co zrobiłeś Johnowi,
chciałem cię zabić.
Nadal chcę.
Ale moja żona źle się czuje. Nie pomogę jej, będąc tutaj.
Proces rusza w przyszłym tygodniu. Masz dwa wyjścia.
Albo mnie stąd wyciągniesz, albo pociągnę cię ze sobą na dno.
Nie jestem sędzią. Nie mogę cię uniewinnić.
Więc musisz się wykazać.
Błędy proceduralne są częste.
Raporty są sprzed roku. Nie mogę ich teraz zmienić.
Potrzebujesz dodatkowej motywacji, Alex?
Mam poprosić Polly?
Nie mieszaj w to mojej córki. To sprawa między nami.
Zrobię wszystko, by być z żoną. Rozumiesz, co mówię?
Może jest sposób.
Danielle może ci pomóc.
Jak?
Danielle zakochała się w Kim.
Miały romans.
Kłamiesz.
Niby czemu tak nagle poweselała?
Gdy tylko grzęźliśmy, wysyłaliśmy do niej Kim.
Jeśli to potwierdzi, uniewinnią cię.
- Kłamiesz! - Bouman.
Spokój.
Nie musisz mi wierzyć. Sam jej spytaj.
DWA NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
- Halo? - Dzwoniłeś.
Wiem, kim jest Victor.
Victor Bilzarian.
Pochodzi z Armenii, ale ma singapurski paszport.
Współpracował z JP, gdy ten był pracownikiem DefCom Systems.
Bilzarian był brokerem, JP handlowcem.
Chyba byli sobie bliscy.
Dopóki Bilzarian nie wpadł w Algierii za próbę sprzedaży broni Palestyńczykom.
Wsypał JP.
Bilzarian dostał wyrok w zawiasach, a JP spędził trzy lata w więzieniu.
Według Służby Bezpieczeństwa prowadził działalność po wyroku. Wszędzie.
Angola, Kongo, Sierra Leone...
Poszperałem trochę.
Kiedy JP wyszedł na wolność,
pojawiał się w tych samych strefach konfliktu,
aby instalować studnie dla konkurencji.
JP nienawidzi tego gościa.
Jeśli JP uwierzy, że Carlos negocjuje z Bilzarianem,
może się przyłączyć.
Nie uda nam się w tydzień.
Nie musimy nawiązywać stosunków z Bilzarianem.
Wystarczy zasiać taką myśl w głowie JP.
Za dwa dni Bilzarian leci z Nowego Jorku do Wiednia.
Ma przesiadkę w Paryżu.
Możemy dopilnować, żeby zamiast tam trafił do Brukseli.
Poproszę Carlosa, żeby grał na czas.
To lepsze niż terapia.
Model 92. Nie ma lepszego. Wystrzelaj jeszcze jedną rundę.
- Co jest, kurwa? To normalne? - Czasem się zdarza.
Zacina się, jak go dobrze nie wyczyścisz.
Zostaw ten karabin. Mam dla ciebie inne cacka.
Wiesz co? Ten mi się podoba.
- Ten? - Co to?
Miotacz ognia RPO Trzmiel.
Super.
- Mogę wypróbować? - Jasne.
Ale on nie miota ognia.
Serio? A co?
O do jasnej kurwy!
Można tym niszczyć wozy opancerzone,
wysadzać posterunki wojskowe.
Na pewno chcę dużo takich.
Załatwione.
Rozmawiałeś ze swoimi ludźmi o pierwszym zamówieniu?
Potrzebujemy wszystkiego. Dosłownie wszystkiego. Rozumiesz?
- Musimy wygrać tę wojnę, bracie. - Jasne.
Potrzebuję szczegółów, rozumiesz?
Potrzebuję listy. Jakiej broni potrzeba najpilniej.
Mam spisać listę? Tak?
Albo ja to mogę zrobić, jeśli tak będzie łatwiej.
Taki pakiet startowy.
To naprawdę miłe. Dziękuję.
Wiesz już, kiedy zawrzemy umowę?
Pewnie. Jak najszybciej.
Victor Bilzarian wylądował w Brukseli
dziś rano o 10.
Dopilnowaliśmy, żeby przegapił lot do Wiednia.
Kurwa.
Policja lotniskowa zatrzyma go, dopóki nie damy znać, by go puścili.
Zaczekamy na zamknięcie ambasady,
aby mógł poprosić o papiery dopiero jutro.
Gdy dowiemy się, w którym hotelu się zatrzyma,
Julia umówi się tam z JP.
Dzień dobry, pan Berger? Nazywam się Angelique. Miło mi.
- Miło mi. - Proszę usiąść.
Sądzi, że to wywiad na temat jego organizacji,
Water for the Future.
Dopilnujemy, aby zobaczył Enrico, Steve'a i Bilzariana razem.
Mamy nadzieję, że wtedy połknie haczyk.
Pytania?
Powodzenia.
- Masz dzieci? - Dwoje.
- Żonę? - Rozwiedliśmy się.
Naprawdę nie... Steve? Zdradzisz...
...nie jest dobry pomysł.
Do zobaczenia później.
- Masz dzieci? - Dwoje.
Żonę?
Rozwiedliśmy się.
Naprawdę nie... Steve?
- Zdradzisz... - ...nie jest dobry pomysł.
Wszystko dobrze?
- Jasne. - Tak.
- Robisz to specjalnie, Anette? - Co?
Świeczki na imprezie dla pogorzelców?
André się przekręci, jak to zobaczy.
Tak myślałem.
Nathalie?
Chodź.
Co jest?
Wypełnij to. Ja swoje zrobiłem.
- Co to? - Oświadczenie o uznaniu ojcostwa.
Musimy też pójść do urzędu.
- Nie ma mowy, Laurent. - Nathalie.
Dość długo to już trwa.
A co z Jacksonem?
Jest za młody, żeby wydać zgodę.
Wiem, ale nie podpiszemy tego, dopóki nie pozna prawdy.
- Rozmawialiśmy o tym. - Proszę, Laurent.
Nie, mam już dość. Idę mu powiedzieć.
Oszalałeś? Nie możesz ot tak mu tego powiedzieć.
- Więc jutro. - Nie ma mowy.
Najpierw chcę pomówić ze specjalistą.
Poradzić się. To ważna sprawa dla małego chłopca.
Chcesz grać na zwłokę.
Czy powinienem o czymś wiedzieć?
- Nie. - Nie?
Co sugerujesz?
Zrobię to. Postanowione!
- Berger. - Dzień dobry.
Mówi Angelique Stalingrad z Aidex Magazine.
Właśnie się dowiedziałam, że nastąpiła zmiana miejsca wywiadu.
Możemy się spotkać w hotelu Hilton Brussels Grand Place?
Dobrze, znam ten hotel. Będę za godzinę.
- Masz chwilę? - Nie bardzo. To pilne?
Tak.
Wiem tylko, że nazywa się Victor.
- Victor? - Tak. Wiem, że to niewiele.
- Masz dzieci? - Dwoje.
- Żonę? - Rozwiedliśmy się.
Naprawdę nie... Steve?
To Nathalie?
Możliwe. Gdzie to było? Na ranchu?
Nie. W tle słychać łódź.
Spotykają się poza ranchem.
- Coś ich łączy? - Powiedzieć Laurentowi?
Nie. Będziemy mieli tylko więcej problemów.
RECEPCJA
Cel przybył.
Dzień dobry, pan Berger? Nazywam się Angelique. Miło mi.
- Miło mi. - Proszę usiąść.
Możemy nagrać rozmowę na stronę internetową?
Nie ma sprawy. Wolę usiąść tutaj.
Twarzą do lobby.
Jasne.
Niech to szlag. Teraz nie widzi, kto wchodzi.
- Bilzarian będzie za minutę. - Już? Kurwa.
Wchodzisz, Carlos. Zwróć na siebie jego uwagę.
Działaj, dziewczyno.
W niektórych krajach infrastruktura jest tak zła,
że mieszkańcy muszą budować i utrzymywać proste systemy.
Samowystarczalność to klucz.
Przepraszam, że przerwę.
Oświetlenie psuje obraz.
Możemy zamienić się miejscami?
To nie potrwa dłużej.
Mówił pan o prostych systemach. Może dać pan przykład?
Na przykład sznury i wiadra. Jeśli uda się wwiercić dostatecznie głęboko...
Po pierwsze, namaste.
Dzień dobry.
Victor Bilzarian. Mam rezerwację.
Bilzarian?
To armeńskie nazwisko, prawda?
Dostatecznie głęboko, aby...?
Aby dotrzeć do czystej wody.
Znasz Gorky Cafe?
Nie.
Musisz się tam udać, ale nie w czwartkową noc.
Mówię ci, armeńskie drag queen są agresywne.
Zwykle jest czysta.
Postaram się zapamiętać.
Kłamałem. Gówno pamiętam z tamtych dni.
Nigdy nie mieszaj poppersów z absyntem. Wiesz, co to poppersy?
- Wszystko w porządku? - Muszę zadzwonić.
Kris, twoja kolej.
- Możemy podsłuchać? - Nie.
Niech to diabli.
Dzwoni do Laurenta. Mamy go na podsłuchu.
Trzy, dwa, jeden...
Masz beznadziejny rytm!
Dawaj!
Niech cię, T-bone!
Niech to szlag!
Co jest?
Podpisałeś umowę z Wenezuelczykami?
Jakby cię to obchodziło.
Odpowiedz.
Tak. Już prawie podpisałem.
To co Enrico robi z Victorem w Hiltonie?
- Jakim Victorem? - Bilzarianem.
Jeśli wejdzie w drogę, nici z umowy.
Teraz na to wpadłeś?
To się dzieje na moich oczach.
Traf chciał, że to wszystko dzieje się na twoich oczach?
Nabierasz mnie?
Nie bądź jak dziecko, Laurent.
Dzwoń do Enrico i daj mu wszystko, czego chce.
Albo zapomnij o umowie. Jeśli musisz, powiedz, że w to wchodzę.
Ten jebany Bilzarian nam tego nie sprzątnie.
Nie będziesz mną manipulował. Zapomnij.
To śmieszne. Właśnie dajesz sobą manipulować.
Nawet nie wiesz, że Nathalie zadaje się ze Steve'em.
Słucham?
Niech Vinnie ci powie.
O czym on mówi?
Możemy zamienić się miejscami?
Co on robi?
Nie straćcie go.
- Dzwoni do kogoś. - Stań tak, żeby słyszeć.
- JP? - Vinnie?
Wyślij mi nagrania Steve'a z Nathalie.
- Dobra. - Chcę wiedzieć, czy mówią o Victorze.
- Dobra. - Niech to szlag.
- Wiem tylko, że nazywa się Victor. - Victor?
Tak. Wiem, że to niewiele.
- Wiem tylko, że nazywa się Victor. - Victor?
Tak. Wiem, że to niewiele.
O to zabawne zdjęcie.
Co robisz?
- Halo? - Laurent myśli, że mamy romans.
Co?
Jeśli zapyta, zaprzecz wszystkiemu.
Dlaczego tak myśli?
- Założyli podsłuch w moim aucie. - Kurwa.
Wiesz, co to znaczy?
Nie rozmawialiśmy w samochodzie. Nie mogli wyraźnie słyszeć.
Wymyślę coś. Bez paniki. Pamiętaj, że wiesz więcej od nich.
Tak.
Cholera.
W porządku? Szukałam pana.
Wywiad skończony.
Przyszedłem do Victora Bilzariana.
Mamy problem, Nick.
JP idzie do pokoju Bilzariana.
- JP? - Co tu robisz?
Co ty tu robisz?
- Gdzie Enrico? - Kto?
Dobrze wiesz, o kim mówię.
Uspokój się.
- Mów prawdę. Co jest grane? - Nie wiem, o czym mówisz.
- Widziałem was w lobby. - Z tym gościem?
Zaczął do mnie gadać. Nigdy go nie widziałem.
- Przestań kłamać. - Kurwa.
Co jest grane?
Czemu miałbym kłamać, porąbany sukinsynu?
Podetniesz mi gardło?
Powiedz dokładnie, co się stało.
Leciałem z Nowego Jorku do Wiednia.
Podczas przesiadki w Brukseli zgubiłem paszport.
Gliny mnie sprawdziły i nie mogę złapać następnego lotu.
Jutro idę do ambasady po nowy paszport
i wypierdalam stąd.
Policja zgarnęła cię i umieściła tutaj?
Tak.
Jeśli kłamiesz, już po tobie.
Laurent Berger. Zostaw wiadomość po sygnale.
Laurent, to prowokacja. Właśnie wychodzę od Bilzariana.
Ten wywiad to ściema.
Gliny chcą nas dorwać. Nie gadaj z Enrico.
- Tak, JP? - Vinnie?
- Gliny trzymają nas za jaja. - Co?
- Bilzariana też nabrali. - Kurwa.
Przesłuchaj ostatnie nagrania Steve'a.
Chcę wiedzieć, co mówią tam, gdzie słabo słychać.
- Możesz to przefiltrować? - Tak.
- Potrzebuję dowodu dla Laurenta. - OK.
Laurent, to prowokacja. Właśnie wychodzę od Bilzariana.
Ten wywiad to ściema.
Gliny chcą nas dorwać. Nie gadaj z Enrico.
Kurwa!
To koniec?
Nie.
Mam jeszcze jeden pomysł.
Jackson!
- Dobrze się bawisz? - Tak.
Chodź. Mamy nowego konia.
Chodźmy ją zobaczyć. Ma na imię Stella.
Prawdziwa gwiazda pastwiska. Sam zobaczysz.
Widziałaś Jacksona? Muszę gdzieś wyskoczyć.
Teraz?
- Widziałaś go? - Pewnie bawi się na dworze.
Stella to piękny koń.
To gwiazda. Jest młoda i trochę nieokiełznana.
- Ostrożnie. Jeszcze jej nie oswoiliśmy. - Dobrze.
Jesteś szczęśliwy na ranchu?
Ja też. Jestem bardzo szczęśliwy.
Zwłaszcza od kiedy mieszkacie tu z mamą.
Sprawia mi to radość.
Kocham cię, kolego.
Kocham cię.
Gnębi mnie pewien sekret.
Jesteś już dużym kowbojem?
- Mogę powierzyć ci sekret? - Tak.
Dobrze będzie się tym podzielić.
Wiesz, dlaczego zamieszkaliście tu z mamą?
Dlatego, że tak naprawdę nie jestem twoim wujkiem.
Jestem twoim tatą.
Jackson?
Twoja mama idzie.
Tu jesteś. Wszystko dobrze?
Jest trochę oniemiały, bo powierzyłem mu pewien sekret.
Jaki?
Że jestem jego tatą.
Czy to prawda?
Tak, skarbie. To prawda.
- Mówiłaś, że mój tata odszedł. - Tak.
Mówiłam tak, ale chciałam wszystko ci wyjaśnić w odpowiednim czasie.
Rozumiesz?
- Byliście małżeństwem? - Nie.
Czasem rodzice mają dzieci, choć nie brali ślubu.
Cieszysz się, że jestem twoim tatą?
Przestań, Laurent.
Skarbie... Musisz się czuć taki zagubiony.
Nie martw się. To niczego nie zmienia.
Chodźmy porozmawiać do środka. Dlaczego to zrobiłeś?
- Wystarczająco długo zwlekałaś. - Chciałam przy tym być.
- Musiałem mu powiedzieć. - Daruj sobie.
Przez twoje gierki nie będzie wiedział, kto jest kim i co jest grane.
O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz.
Nie wiem.
Ponoć spotykasz się ze Steve'em.
Bzdury. Kto ci powiedział?
Nieważne.
Ważne. Szpiegujesz mnie?
- Czy to prawda? - Nie, to nieprawda.
Co to znowu za pierdoły?
Nie widziałam Steve'a, odkąd przyszedł się zapisać.
Po co miałabym przespać się z gościem,
który pobił ojca mojego syna?
Sytuacja jest już dość skomplikowana. Zwłaszcza teraz.
Co z ciebie za człowiek?
Wykorzystałeś własnego syna, żeby się na mnie zemścić. Z zazdrości.
Mogliśmy pokazać Jacksonowi, że oboje dbamy o jego dobro.
Teraz ja jestem tą, która miała tajemnice i kłamała.
Dobra robota. Jezu!
Można?
- Słucham? - Można?
Jasne.
Kto ci to zrobił?
Jakiś wariat.
Witamy w Brukseli.
Nazywam się Steve.
Victor, miło mi.
Widziałeś barmana w akcji? Potrafi zrobić dobre martini?
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Lepiej nie ryzykować?
- Postawić ci drinka? - Nie, dziękuję.
Poproszę piwo.
Jak ci minął dzień?
Beznadziejnie.
Mój szef to dupek.
Pieprzyć go.
Na zdrowie.
Pierwszy raz tutaj?
Niestety nie.
Przyjazd do Belgii jest jak spotkanie rodzinne.
Połowa jest pijana, a połowa chce mnie zabić.
Kiedy wyjeżdżasz?
Jak najszybciej.
Chyba że coś mi wyskoczy.
Ufasz mi?
Co?
Ufasz mi?
Dlaczego miałbym ci ufać?
Tamta kobieta
przygląda ci się od pięciu minut.
Nie jest w moim typie.
- Zapomniałem, że muszę zadzwonić. - Jasne.
Przepraszam.
Chyba cię nie wystraszyłem?
Skąd. Miło było cię poznać. Do zobaczenia.
Na razie.
Cześć.
- Victor? - Tak.
- Kto ci to zrobił? - Jakiś wariat.
- Znalazłeś coś? - Nie, ale mam nowe nagranie.
To chyba nie gliny.
Cześć.
- Victor? - Tak.
- Kto ci to zrobił? - Jakiś wariat.
Witamy w Brukseli. Enrico mówił, że chciałeś mnie widzieć.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Wiemy, że wolisz pracować sam.
Ale nasi przyjaciele chcą kogoś, z kim już wcześniej pracowali.
Dlaczego mam ci ufać?
Musisz, jeśli chcesz zrobić ten interes.
Jeśli nie, możemy pójść do JP.
Pieprzyć go.
Nie wiem, co jest między wami,
ale nie chcę się w to mieszać. Nie staję po żadnej stronie.
Jasne.
- Kiedy możesz dostarczyć towar? - Jak najszybciej.
Dzwoń pod ten numer, kiedy będziesz gotowy.
Jasne.
Tu poczta głosowa Danielle. Zostaw wiadomość, a oddzwonię.
- Halo? - Son? Tu Fer.
Dan nie odbiera telefonu. Muszę z nią porozmawiać.
Chciałam przyjść i powiedzieć ci osobiście.
Dan tu już nie mieszka.
Wyprowadziła się bez słowa parę dni temu.
Zabrała swoje rzeczy. Nikt o niczym nie wiedział.
W porządku, Fer?
Niech to szlag!
Gotowe.
- Zęby umyte? - Tak.
Usiądź na stole.
Chuchnij.
Wierzę ci.
Masz mętlik w głowie przez to, co powiedział wujek?
Pytaj, jeśli chcesz coś wiedzieć.
Mam mówić teraz do wujka „tato”?
Nie wiem. Jeśli chcesz. Chcesz?
Może.
Nie myśl o tym za dużo. Serce ci podpowie, kiedy będziesz gotowy.
Nie będzie mu to przeszkadzać?
Nie sądzę.
Chodź do mnie, skarbie.
Mama cię kocha.
Teraz idź do łóżka.
Przyjdę dać ci buziaka, zanim sprawdzę, co u koni.
- Dasz radę? - Tak.
- Halo? - Cześć. To ja.
Dzwonię, żeby sprawdzić, jak się masz. Rozmawiałaś z Laurentem?
Tak. Skurczybyk powiedział Jacksonowi, że jest jego ojcem.
Żartujesz.
Zrobił to, żeby się na mnie odegrać,
bo myślał, że mamy romans.
Mówił o tym?
Nie, ale przekonałam go, że to nieprawda.
A Jackson? Jak sobie radzi?
Nie najlepiej. Jest roztrzęsiony. To zupełnie zrozumiałe.
Nagle wujek okazuje się jego tatą.
Będzie gorzej, jak Laurent trafi za kratki.
Wiem.
Przykro mi.
Co z podsłuchem?
Usunęliśmy go. Nie martw się.
- Możemy pogadać? - Nie mam nic do dodania.
- Dostałeś moją wiadomość? - Mam lepsze rzeczy do roboty.
Wszystko, co mówiłeś, to brednie.
Nie spotyka się ze Steve'em.
Wierzę ci.
Co z tobą?
Miałeś rację.
Myliłem się.
- Dobrze. - Enrico.
To był dobry trop. Byłem głupi, że cię nie słuchałem.
Nagle to zrozumiałeś?
Wybacz, bracie.
Od teraz będę cię szanował, jak na to zasługujesz.
Zadzwońmy do Enrico i złóżmy im ofertę nie do odrzucenia.
Co ty na to?
Przepraszam za dzisiaj. Miałaś rację.
- Nie powinienem był tego robić. - No raczej.
- Mówił coś? - Jak myślisz?
- Mam z nim pogadać? - Nie.
Wreszcie się uspokoił.
- Powiem mu tylko dobranoc. - Laurent...
Proszę, Nathalie.
Mnie też na nim zależy.
Dobrze, byle szybko. Musi odpocząć.
Nie śpisz?
Nie mogę zasnąć.
To przez naszą rozmowę?
Możesz mi powiedzieć.
Wiesz, że możesz o wszystkim mi powiedzieć?
To prawda, że trafisz za kratki?
Ja? Za kratki?
Skąd ten pomysł?
Mama powiedziała tak przez telefon.
Mama mówiła, że trafię za kratki?
Z kim rozmawiała?
Nie wiem.
Nie przejmuj się tym. Połóż się.
Musiałeś źle zrozumieć. Nie idę do więzienia.
Zawsze będę z tobą.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Zamknij oczy.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Halo?
Nathalie?
Wszystko w porządku?
Tu poczta głosowa Nathalie. Zostaw wiadomość.
- Tu poczta głosowa Nathalie. - Kurwa.
Dostałem dziwny telefon od Nathalie.
Sprawdzę to.
Co z Jacksonem?
Wydawało mi się, że dzwonił.
Nie przestawał dzwonić.
To chyba coś pilnego. Znasz ten numer?
Cztery, osiem, dziewięć, sześć, pięć,
siedem, zero, dziewięć, pięć.
Nie.
Nie?
Ja znam.
To numer Steve'a.
Mówiłaś, że nie miałaś z nim kontaktu.
Nie wiem, po co dzwoni.
- Może w sprawie konia. - Przestań!
Widziałem, że do niego dzwoniłaś, do diabła!
Uspokój się, Laurent. Porozmawiamy, tylko się uspokój.
Nie wiem, dlaczego dzwonił.
Kłamiesz mi prosto w oczy.
Nie kłamię.
Po co się z nim spotykasz?
Nie spotykamy się.
Przestań kłamać.
- Puść mnie. - Co zamierzasz?
Wsadzić mnie za kratki?
Nie.
Jackson cię usłyszał.
- Czy Steve jest gliną jak Lisa? - Nie.
- Pracują razem? - Nie, przyrzekam.
Tak, to glina.
Nie rozumiesz, że cię kocham?
Nathalie.
Nie rozumiesz?
Moja piękna.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Przepraszam.
Broniła się. Widziałem ślady na jej szyi.
Wiem, że chcesz dorwać Bergerów, ale są pewne zasady.
Powiedziałam mu o tobie.
O czym?
Obiecałeś, że rozwiążesz tę sprawę.
- To niemożliwe. - Spokojnie, mamo. Usiądź sobie.
Znajdę jakieś wyjście. Jak zawsze.
Czasem po prostu się nie da.
Wiesz o tym, prawda?
Miałeś mi coś puścić.
Napisy: Gabriela Deryło